„Czasami lepiej jest godzinę pomyśleć o swoich pieniądzach,
zamiast przez tydzień na nie pracować”
Andre Kostolany
Ekspert Finansowy 1906 – 1999
Szanowni Państwo,
Korzystając z naszych doświadczeń, wiedzy i czasu poświęconego ciągłej edukacji, możecie wziąć udział w najlepszych projektach inwestycyjno–edukacyjnych, MLM na naszym rynku i poza granicami Polski.
Jednocześnie będziemy starali się na bieżąco obalać mity na temat różnych, pozornie rewelacyjnie dochodowych biznesów.
Chcemy, abyście Państwo skorzystali z naszych doświadczeń, tych dobrych i tych złych, i podejmowali w swoim życiu najwłaściwsze decyzje przy wyborze: biznesów, inwestycji, kursów, programów lojalnościowych, itd.
Ucz się i jednocześnie zarabiaj, to nasze motto.
Dla kogo jest ta strona?
Dla wszystkich osób:
- myślących o pomnożeniu dochodów,
- niepełnosprawnych i innych, którym forma biznesu internetowego i/lub w systemie MLM pozwala na aktywność zawodową,
- szukających nowych rozwiązań w dziedzinie szeroko pojętych finansów,
- poszukujących inwestycji o ponad przeciętnych zyskach,
- ciekawych informacji o nowych trendach w biznesie,
- chcących wymienić się wiedzą i doświadczeniem,
- mających sprawdzony biznes, chętnych do jego prezentacji na szerszym forum oraz podjęcia współpracy,
- oczekujących pomocy przy stworzeniu własnego biznesu internetowego.
Wybierając dla siebie biznes, inwestycję i ścieżkę do sukcesu:
(+) powinieneś kierować się:
- sercem,
- umysłem,
- znajomością własnej osoby, swoich predyspozycji, umiejętności i wiedzy,
- zdobytą wiedzą merytoryczną na interesujący Cię temat,
- zdobytą wiedzą merytoryczną na interesujący Cię temat, konfrontowaną z opinią osób zajmujących się danym tematem, branżą, itp.
- doświadczeniem empirycznym na małej próbie,
- informacją o liderach w biznesie (wizja, plany, sukcesy).
(-) nie powinieneś kierować się:
- modą,
- emocjami,
- strachem,
- jako kryterium podstawowym wielkością zysku,
- informacjami, że to jedyny biznes, i że to jedynie właściwy czas na jego rozpoczęcie.
Miej wielkie plany i realizuj je przez plany realne.
Zajęty człowiek nie jest zajęty niczym innym niż życiem:
tego najtrudniej się nauczyć.
Seneka
„Przez ostatnie trzydzieści trzy lata co ranka patrzyłem w lustro i zadawałem sobie pytanie: „Gdyby dzisiaj było ostatnim dniem mojego życia, czy chciałbym w nim zrobić to, co zamierzam dziś robić”. I za każdym razem, kiedy przez wiele dni pod rząd odpowiedź brzmiała: „Nie”, wiedziałem, że muszę coś zmienić…
A właściwie zmienić niemal wszystko – wszystkie zewnętrzne oczekiwania, całą swoją dumę, cały strach przed zawstydzeniem czy porażką – te rzeczy po prostu przestają się liczyć w obliczu śmierci i zostaje tylko to, co naprawdę jest ważne. Pamięć o nieuniknionej śmierci jest najlepszym znanym mi sposobem uniknięcia pułapki myślenia, że mamy coś do stracenia.”
Steve Jobs
Apple komputer 1955–2011
człowiek, który porzucił naukę w college’u
i został dyrektorem generalnym Apple Komputer,
Stanford University Commencement, 2005
http://news.stanford.edu/news/2005/june15/jobs-061505.html
Powolny Taniec
Patrzyłeś kiedyś na dzieci na karuzeli frunące,
Słyszałeś krople deszczu o ziemię uderzające?
Goniłeś kiedyś motyle w ich zakręconym tańcu,
Patrzyłeś prosto w słońce, aż zginie w nocy krańcu?
Musimy zwolnic tempo, musimy zwolnić kroku,
Może nie być poranka ni jutrzejszego zmroku…
Nie tańczmy w szalonym pędzie, aż do głowy zawrotu,
Czasu jest mało: muzyka zamilknie bez powrotu.
Czy przez dzień przemykamy, pędząc jak stado owiec
Kiedy pytamy: „Jak się masz?”, czy chcemy słyszeć odpowiedz?
Czemu kładziemy się z głową mrowiem problemów nabrzmiałą
Kłótnią niewyjaśnioną, decyzja niezrozumiałą…?
Musimy zwolnic tempo, musimy zwolnić kroku,
Może nie być poranka ni jutrzejszego zmroku…
Nie tańczmy w szalonym pędzie, aż do głowy zawrotu,
Czasu jest mało: muzyka zamilknie bez powrotu.
Mówiłeś dziecku, że jutro, bo czasu już dziś za mało,
I pędząc tak, nie widziałeś, że słysząc to posmutniało?
Czy kiedyś straciłeś kontakt, wrzucając przyjaźń do śmieci,
Bo ciągle nie miałeś czasu zadzwonić i spytać: „jak leci?”.
Musimy zwolnic tempo, musimy zwolnić kroku,
Może nie być poranka ni jutrzejszego zmroku…
Nie tańczmy w szalonym pędzie, aż do głowy zawrotu,
Czasu jest mało: muzyka zamilknie bez powrotu.
Gdy pędzisz pośpiesznie do celu, zmagając się z czasem srodze,
Gubisz połowę radości, co mogła cię spotkać pod drodze.
Gdy twój dzień cały to tylko pośpiech, pogoń i troska,
Wyrzucasz prezent z pudełka, nie zaglądając do środka.
Nie warto stawać w zawody, czekając na znak startera.
Słuchajmy muzyki nie wtedy, gdy dźwięk jej już zamiera.
Psycholog dziecięcy.
David L. Weatherford
http://www.davidlweatherford.com